PASAPORT

Tanımadılar beni gölgede

Emen, ten rengimi bu pasaporttaki

Ve bir sergiydi yaram onlara göre,

Turistler için, fotoğraf toplamayı seven.

Tanımadılar beni,

Ah... Terketmeyin

Avucumu, güneş olmaksızın

Çünkü tanıyor beni ağaçlar

Tanıyor beni tüm yağmur şarkıları

Terketmeyin beni ay gibi soluk!

Avucumu izlemiş tüm kuşlar

Uzak havaalanının kapısına doğru

Tüm buğday tarlaları

Tüm hapishaneler

Tüm beyaz mezar taşları

Tüm dikenli sınırlar

Sallanan tüm mendiller

Tüm gözler

Benimleydi,

Ama düştüler onları pasaportumdan

İsmimden, kimliğimden soyunuk?

Kendi ellerimle beslendiğim bir toprakta?

Haykırdı bugün Eyüp

Doldurarak gökyüzünü:Örnek yapmayın benden bir daha!

Of, baylar,

Peygamberler,

Soruşturmayın ağaçları, adları için

Sormayın vadilere, anaları kim

Işıktan bir kılıç parlıyor alnımda

Ve nehir suyu çıkıveriyor elimden

Kimliğimdir benim, tüm insan kalpleri

İşte bundan, alın pasaportumu!

Mahmut Derviş

İngilizce’den çeviren: Ulaş Başar Gezgin/15.04.2002